Development of Pamukkale Piano Learning Style Scale

Serkan Demirtaş, Serhat Süral

Abstract


In musical instrument training, piano has been taught as a compulsory instrument in all departments of Music Education. It is thought that as a major instrument,  piano  plays a crucial role in music education. Without question, it is highly vital to raise individuals' awareness  of learning styles towards learning piano in effort to practice piano courses more efficiently and effectively. In this respect, the present study is of utmost importance as it will be a pioneer study and make a great deal of contributions to the relavant field. The current study was designed to develop a valid and reliable scale. The population of the study consisted of 170 music teacher candidates majoring in Music Education, including those who already took piano lessons. Although the study successfully accessed to the whole sample, only 133 scales were included to the research, however, due to inaccurate or incomplete data in subjects’ responses. To test the construct validity of the scale,  explanatory factor analysis (EFA) and confirmatory factor analysis (CFA) were used. The scale consists of  four sub-dimensions, namely, independent, analytical, dependent and affective learning styles.

Keywords


Learning, Learning styles, Individual Differences, Piano training.

Full Text:

PDF

References


Altun, F., Yurga, C., Zahal, O., Gürpınar, E. (2015). Müzik öğretmeni adaylarının öğrenme stilleri ve alan dersleri arasındaki ilişkiler. E-International Journal ofEducational Research, 46-70.

Arslan, B. ve Babadoğan, C. (2005). İlköğretim 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin öğrenme stillerinin akademik başarı düzeyi cinsiyet ve yaş ilişkisi. Eurasian Journal of Educational Research, 35-48.

Aşkar, P., ve Akkoyunlu, B. (1993). Kolb öğrenme stili envanteri. Eğitim ve Bilim, 37-47.

Aydoğdu, M., ve Kesercioğlu, T. (2005). İlköğretimde fen ve teknoloji öğretimi. İstanbul: Anı Yayıncılık.

Babacan, E. (2010). Başlangıç piyano eğitiminde algısal öğrenme stillerinin uygulanabilirliği. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Balcı, A. (1995). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem Yayıncılık.

Baş, G. ve Beyhan, Ö. (2013). Öğrenme stiline dayalı öğretimin akademik başarı, kalıcılık ve ingilizce dersine yönelik tutumlara etkileri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 133-158.

Bütüner, Ö.S ve Gür, H. (2007). V diyagramına yönelik bir tutum ölçeğinin geliştirilme çalışması, Milli Eğitim Dergisi, Sayı 176, Güz, 72–85.

Büyüköztürk, Ş. (2006). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Büyüköztürk, Ş. (2015). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.

Bozkurt, O. ve Aydoğdu, M. (2009). İlköğretim 6. Sınıf Fen Bilgisi Dersinde Dunn ve Dunn Öğrenme Stiline Dayalı Öğretim ile Geleneksel Öğretim Yönteminin Öğrencilerin Akademik Başarı Düzeyleri ve Tutumlarına Etkisinin Karşılaştırılması. İlköğretim Online, 741-754.

Can, A. (2014). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. Ankara: Pegem Akademi.

Demirtaş, S. (2017). Müzik öğretmeni adaylarının piyano dersinde kullandıkları öğrenme stilleri ile piyano dersi akademik başarıları arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Bursa: Uludağ Üniversitesi.

Deniz, J. (2011). Müzik öğretmeni adaylarının öğrenme stilleri. 2. İnternational Conference of New Trends in Education and Their İmlications. (s. 950-956). Antalya: Siyasal Kitabevi.

Duman, B. (2008). Öğrencilerin benimsedikleri eğitim felsefeleriyle kullandıkları öğrenme strateji ve öğrenme stillerinin karşılaştırılması. Ç. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Cilt.17 Sayı.1, 203-224.

Erden, M. ; Akman, Y. (2002). Gelişim ve Öğrenme. Arkadaş Yayınevi. Ankara.

Gencel, İ.E. (2007). Kolb’un Deneyimsel Öğrenme Kuramına Dayalı Öğrenme Stilleri Envanteri III’ü Türkçeye Uyarlama Çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9, 2, 120-139.

Hasırcı, Ö. K. (2006). Sınıf öğretmenliği öğrencilerinin öğrenme stilleri: Çukurova Üniversitesi örneği. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 15-25.

Kalaycı, E. (2010). Üniversite öğrencilerinin siber aylaklık davranışları ile özdüzenleme Stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi.

Yayınlanmamış Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi/Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Kaleli-Yılmaz, G.; Koparan, T. ve Hancı, A. (2016). 8. sınıf Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri TIMSS Matematik Başarıları arasındaki İlişkinin Belirlenmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 1, 35-58.

Karasar, N. (2002). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Kaya, A.; Bozaslan, H., ve Durdukoca, Ş. F. (2012). Öğretmen adaylarının öğrenme stilleri ile ders çalışma alışkanlıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 131-146.

Koçak, T. (2007). İlköğretim 6.7.8. sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri ve akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gaziantep Üniversitesi.

Kolb, A. Y.; Kolb, D. A. (2005). Learning styles and learning spaces:enhancing expriential learning in higher education. Academy of Management Learning & Education Vol.4 No:2, 193-212.

Kulaç, E.; Seziç, M.; Aşçı, H. ve Gürpınar, E. (2015). Learning styles academic achievement and gender in a medical school setting. Journal of Clinical and Analytical Medicine, 608-611.

Kurtuldu, M. K. ve Aksu, C. (2015). Müzik öğretmeni adaylarının öğrenme stillerinin çeşitli değişkenlere göre değerlendirilmesi. Sanat Eğitimi Dergisi Cilt.3 Sayı:2, 1-23.

Okay, H. H. (2012). The relations between academic achievement in field lessons and learning styles of music teacher candidates. Procedia- Social and Behavioral Sciences, 193-197.

Ömür, Ö., & Gültek, B. (2013). Piyano perfonmansına etki eden zihinsel süreçler. International Journal Human of Human Sciences, 417-433.

Pehlivan, K. B. (2010). Öğretmen adaylarının öğrenme stilleri veöğretmenlik mesleğine yönelik tutumları üzerine bir çalışma. Elementary Education Online, 749-763.

Say, A. (2001). Müziğin Kitabı. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.

Sarıtaş, E. ve Süral, S. (2010). Grasha-Reichmann öğrenme ve öğretme stili ölçeklerinin Türkçe uyarlama çalışması. E-Journal of New World Sciences Academy Volume.5 Number:4, 2162-2177.

Senemoğlu, N. (2003). Gelişim Öğrenme ve Öğretim Kuramdan Uygulamaya. Gazi Kitapevi. Ankara.

Süral, S. (2008). Sınıf öğretmenliği öğretmen adaylarının öğrenme stilleri ile fen ve teknoloji öğretimi dersindeki akademik başarıları arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi . Denizli: Pamukkale Üniversitesi.

Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin

Yayıncılık.

Şimşek, Ö. (2007). Marmara öğrenem stilleri ölçeğinin geliştirilmesi ve 9-11- yaş çocuklarının öğrenme stillerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.

Tandoğan, M. (2002). Öğretmen ve Teknoloji. Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları. Eskişehir.

Tavşancil , E. (2006). Tutumların Ölçülmesi ve SPSS İle Veri Analizi. (3. Baskı). Ankara: Nobel Yayınları.

Yavuz, S. (2005). Developing A Technology Attitude Scale for Pre-Service Chemistry Teachers, The Turkish Online Journal of Educational Technology. 4: (1–9).

Yılmaz V.; Çelik H.E. (2009). LISREL ile Yapısal Eşitlik Modellemesi-I. Ankara: Pegem Akademi; S. 53- 61.

Zahal, O. (2014). Özel yetenek sınavına giren adayların öğrenme stilleri ve bilişsel esneklik düzeyleri ile sınav başarıları arasındaki ilişki. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 License.